Son pocas las ocasiones que tenemos para viajar, y por ello cada vez que se puede uno debe enriquecerse con la gran experiencia que supone todo viaje. Me estoy refiriendo a esos viajes que uno se paga de su bolsillo y que coinciden con periodos vacacionales o celebraciones y aniversarios personales.
Cuando los viajes son oficiales, es decir, con cargo al erario público, la cosa tiene algunos matices.
El primero de ellos debería ser la justificación de acudir a ese viaje. No siempre, por muy bien organizado que esté y aunque sea un organismo oficial quien lo promocione, tiene sentido que acuda la autoridad competente de turno.
En segundo lugar hay que ponderar si es prioritario en la agenda de quien acude, valorando si otras gestiones y ocupaciones inherentes a su cargo reclaman más atención durante los mismos días que dura el viaje en cuestión.
En tercer lugar la publicidad y explicaciones publicas que se deben dar a conocer previamente y no a posteriori del viaje.
En cuarto lugar, las cuestiones relacionadas con la situación política del país donde se acude. No es lo mismo visitar un país democrático y respetuoso con los mínimos principios de convivencia, que acudir a otro donde se están vulnerando los derechos humanos o persiguiendo a parte de sus ciudadanos.
Por ello no acabo de entender que hace un alcalde y una de sus concejalas en Santo Domingo toda una semana, mientras en nuestra ciudad sigue atascada la tramitación del documento más importante para los intereses generales de los lucenses como es la aprobación del Plan de Urbanismo.
También es por eso por lo que no acabo de ver todo lo claro que me gustaría, qué rayos pinta una delegación del Ayuntamiento y
Deberían pensarse mejor estos viajes y los fines y objetivos de los mismos, así como el rédito que en ellos se alcanza para el conjunto de la sociedad a la que se representa, y no sólo las ventajas de los que viajan, ya que se pagan con dinero de todos, con dinero público.
Es solo una reflexión en voz alta que siempre me hice y sigo haciendo aunque soy consciente de la soledad de la misma.
Viaxar
Son poucas as ocasións que temos para viaxar, e por iso cada vez que se pode un debe enriquecerse coa gran experiencia que supón todo viaxe. Estoume referindo a esas viaxes que un se paga do seu peto e que coinciden con períodos vacacionais ou celebracións e aniversarios persoais.
Cando as viaxes son oficiais, é dicir, con cargo ao erario público, a cousa ten algúns matices.
O primeiro deles debería ser a xustificación de acudir a esa viaxe. Non sempre, por moi ben organizado que estea e aínda que sexa un organismo oficial quen o promocione, ten sentido que acuda a autoridade competente de turno.
En segundo lugar hai que ponderar se é prioritario na axenda de quen acode, valorando se outras xestións e ocupacións inherentes ao seu cargo reclaman máis atención durante os mesmos días que dura a viaxe en cuestión.
En terceiro lugar a publicidade e explicacións publicas que se deben dar a coñecer previamente e non a posteriori da viaxe.
En cuarto lugar, as cuestións relacionadas coa situación política do país onde se acode. Non é o mesmo visitar un país democrático e respectuoso cos mínimos principios de convivencia, que acudir a outro onde se están vulnerando os dereitos humanos ou perseguindo a parte dos seus cidadáns.
Por iso non acabo de entender que fai un alcalde e unha das súas concelleiras en Santo Domingo toda unha semana, mentres na nosa cidade segue atascada a tramitación do documento máis importante para os intereses xerais dos lucenses como é a aprobación do Plan de Urbanismo.
Tamén é por iso polo que non acabo de ver todo o claro que me gustaría, que raios pinta unha delegación do Concello e a Deputación lucense en próximas datas visitando China, mentres alí se persegue aos monxes budistas do Tíbet, e países democráticos europeos cuéstionanse o posible boicot á cerimonia inaugural dos Xogos Olímpicos nese país.
Deberían pensarse mellor estas viaxes e os fins e obxectivos dos mesmos, así como o rédito que neles se alcanza para o conxunto da sociedade á que se representa, e non só as vantaxes dos que viaxan, xa que se pagan con diñeiro de todos, con diñeiro público.
É só unha reflexión en voz alta que sempre me fixen e sigo facendo aínda que son consciente da soidade da mesma.